Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2018

Σκέψεις και λέξεις και μια Πανσέλληνος


Σκέψεις και λέξεις
και μια Πανσέλληνος
ματωμένη απόψε
μια βραδιά σαν αυτή
ζεστή του Ιουλίου
μια βραδιά σαν τότε..

Παιδί της πόλης και εγώ
ανεβαίνω στην ταράτσα
να θαυμάσω το κόκκινο φεγγάρι
να μοιραστώ την ενέργεια της
με τους γείτονες που και εκείνοι
στα μπαλκόνια τους θα είναι
στις ταράτσες, στις βεράντες,
στα πάρκα...

Όμως όχι
δεν είναι πουθενά !
Στις ταράτσες μόνο τα σκυλιά
ατενίζουν το φεγγάρι..
στα μπαλκόνια οι γλάστρες
κρυμμένες κάτω από όμορφες τέντες

Μια βραδιά σαν ετούτη
μια άλλη θυμήθηκα
χρόνια πίσω
με ένα Αυγουστιάτικο φεγγάρι
όχι κόκκινο,
μια χούφτα “bloggerς
ως το πρωί συνοδεύσαμε το φεγγάρι εκείνο
μιλώντας, γελώντας, κάνοντας συντροφιά
χιλιόμετρα μακρυά ο καθένας..

Αιτία στάθηκε το αποψινό φεγγάρι
να ξανανοίξω τις “σκέψεις & λέξεις”
να ξανακαταθέσω την παρουσία μου
αν και γνωρίζω..
η παλιά παρέα δεν είναι εδώ πια
και δε διαβάζει ..
κάποιοι δεν είναι καν μαζί μας ..
όμως αποψε σας θυμήθηκα όλους
και θέλησα να σας το πω...

μου λείψατε