Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011

quando dormi..







Tu di notte dormi
e io invece ho l'insonnia
io ti vedo dormire
questo mi fa soffrire

Hai gli occhi chiusi il lungo corpo disteso
E' buffo ma tutto questo mi fa piangere
poi d'improvviso eccoti sorridere
ridi di gusto mentre dormi
ma dove sei in quel momento
per dove sei partito mi domando
magari con un'altra donna
molto lontano e in un altro paese
per ridere di me insieme a lei

Tu di notte dormi
e io invece ho l'insonnia
io ti vedo dormire
questo mi fa soffrire

Quando tu dormi non so se mi ami
sei qui con me eppure sei distante
io tutta nuda mi sto aggrappando a te
ma è come se io fossi lontana
eppure sento il tuo cuore che batte
ma non so se batte per me
non so più niente non ne so più niente
vorrei che il tuo cuore non battesse più
se un giorno tu non dovessi più amarmi

Tu di notte dormi
e io invece ho l'insonnia
io ti vedo dormire
questo mi fa soffrire

Tutte le notti io piango tutta la notte
e tu sogni e tu sorridi
ma tutto ciò non può durare
certo una notte io ti ucciderò
e i tuoi sogni allora finiranno
e poiché anch'io mi ucciderò
anche la mia insonnia potrà avere fine
e i nostri due cadaveri di nuovo assieme
dormiranno nel letto nuziale
Tu di notte sogni
e io invece ho l'insonnia
io ti vedo sognare
e questo mi fa piangere

Ecco il giorno e subito ti svegli
e proprio a me sorridi
sorridi con il sole
e io non penso più alla notte
dici quelle parole sempre quelle:

Hai passato una buona notte

e io come sempre rispondo:

Sì mio caro ho dormito bene
e ti ho sognato come ogni notte.

(δανεισμένο απο το you tube)


Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

σαν χθες






Δεν είναι πολύς καιρός
που το χέρι σου κράτησα
που στα μάτια σε κοίταξα
που από σένα αναζήτησα
που εσένα αναζήτησα

Δεν είναι πολύς καιρός
που την πλάτη μου γύρισες
που το βλέμμα σου απέστρεψες
που σαν ξένη με κοίταξες
που ξανά δεν επέστρεψες

Μα ήταν τόσος καιρός
που τα μάτια μου μάτωνες
που το αίμα μου πάγωνες
που ότι είχα μου έπαιρνες
που ποτέ σου δεν έδινες

Τώρα δεν είμαι εδώ
που συνήθως με έβρισκες
που λιμάνι με λόγιζες
που όμως δεν μ' υπολόγιζες
που στα δύσκολα φώλιαζες

Τώρα είμαι καράβι
που μακρύα αρμενίζω
που αν πονάς δεν γνωρίζω
που ξανά δε γυρίζω
που δε σε αναγνωρίζω


Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

...οι αλήθειες οι δικές μου


εικονα δανεισμένη απο athinorama.gr




Μου κρίνεις τις συγνώμες μου
αυτές που θα θελες να ακούσεις
της μετάνοιας τα λόγια
για τα πρέπει και τα δήθεν
για τα σωστά , τα λογικά
τα "συμφωνώ" του χαρακτήρα
τα των προσδοκιών σου τα ανείπωτα

Όμως με τις δικές μου τις αλήθειες
καταγίνομαι
με των δικών μου θέλω τις συγνώμες
με σιωπηλά κοιτάγματα
με ηχηρές εικόνες
με το σκοτάδι κάποιας αμμουδιάς
τη μοναξιά μιας βεράντας
με κάποια φώτα μακρινά
και τη μικρή τη φλόγα την εντός μου